//
you're reading...
Student's Life

အစ၏ အဆုံး – ၃

ပါရဂူဘြဲ႕ေက်ာင္းသားဘဝမွာ ဘယ္အခ်ိန္ဟာ အခက္ဆုံးလဲလို႕ေမးရင္ စာေရးရတဲ့အခ်ိန္ဟာ အခက္ဆုံးပဲလို႕ ေျဖရပါမယ္။ လိုအပ္တဲ့ methodology  လို႕ေခၚတဲ့ ဘာသာရပ္ကို ခ်ည္းကပ္ပုံ၊ ေမးခြန္းထုတ္နည္း၊ အင္တာဗ်ဴးလုပ္နည္း၊ ခိုင္မာတဲ့အေထာက္အထားေရြးနည္းစတာေတြကို ဖတ္ရတာလဲ သိပ္မခက္လွဘူး။ ကိုယ့္ေခါင္းစဥ္အတြက္ အခ်က္အလက္စုရတာ၊ ဖတ္ရတာလဲ မခက္လွေပဘူး။

ခက္တာက ကိုယ္စုထားတဲ့အခ်က္အလက္ေတြကို ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့အေၾကာင္းအရာကို အားေကာင္းေစဖို႕၊ ခိုင္မာေစဖို႕ ေရြးထုတ္တဲ့အခါ၊ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာကို လိုရင္းေရာက္ေအာင္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း တင္ျပရတဲ့အခါ သိပ္ခက္ပါတယ္။

ခက္တာက ကိုယ္ေျပာတာဟာ ဟုတ္ေရာဟုတ္ကဲ့လား။ valid ျဖစ္ရလား။ ကုိယ္ေပးတဲ့ evidence ေတြဟာ ကိုယ္ေျပာတာကိုေရာ ခိုင္မာေစရဲ႕လား။ ဒါမွမဟုတ္ ဆန္႕က်င္ဘက္မ်ားျဖစ္ေနသလား ဆိုတဲ့ သံသယေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ နပန္းလုပ္ရတာပါပဲ။

စာေရးတဲ့အခါ ငါေရးေနတာ ငါကလြဲလို႕ ဘယ္သူမွ ဖတ္ခ်င္မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့ အေတြးမၾကာခဏ ဝင္ပါတယ္။ တျခားလူေတြလဲ ဒီလိုပဲျဖစ္တတ္တယ္လို႕ အခ်င္းခ်င္းစကားေျပာၾကတဲ့အခါ သိရပါတယ္။ ဒီသံသယႀကီးကို အေဖာ္ျပဳရင္း အခန္းေတြတခန္းၿပီးတခန္းေရးရတာပါပဲ။

ပိုဆိုးတာက ငါလုပ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာက ဘယ္ေလာက္မ်ား အေရးပါလို႕လဲ။ ငါစမိတာ မွားမ်ားမွားၿပီလားဆိုတဲ့ အေတြးလဲ ဝင္တတ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ ပံ့ပိုးမွႈက အေရးႀကီးပါတယ္။ ရင္းႏွီးသူေတြ၊ ဆရာေတြရဲ႕ အားေပးစကားအျပင္၊ တျခားေက်ာင္းသားေတြနဲ႕ အျပင္သြား၊ စကားေျပာစသျဖင့္ လုပ္ေပးတာေတြဟာ သံသယျဖစ္မွႈေတြ နည္းေစပါတယ္။ ဒီလိုသံသယေတြ၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယုံၾကည္မွႈေလ်ာ့နည္းတာေတြဟာ ပါရဂူေက်ာင္းသားဘဝရဲ႕ ျဖစ္ရုိးျဖစ္စဥ္ဆိုတာသိရင္ ခံရသက္သာပါတယ္။

တခါ ကိုယ္ေရးတာ ေကာင္းမွေကာင္းရဲ႕လား။ အဓိပၸာယ္ရွိရဲ႕လား။ ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္စပ္မွႈရွိရဲ႕လားလို႕သာ သံသယဝင္တာ။ ကိုယ္ေရးထားတာ၊ ကိုယ့္ရဲ႕ argument ေတြ သူမ်ားေတြ ခိုးသြားမလားဆိုတဲ့ အစိုးရိမ္ႀကီးတဲ့စိတ္လဲ ဝင္တတ္ပါတယ္။ ဝင္ေအာင္လဲ ေရွ႕ေရွ႕ကလူေတြက ေျပာခဲ့ၾကတာကိုး။ ဆန္မနာမွာ ကိုယ့္စာတမ္းဖတ္ရင္ သိပ္အေရးႀကီးတဲ့ဟာေတြ မဖတ္နဲ႕တို႕။ စာတမ္းက ထုတ္ေဝဖို႕ အဆင့္ေလာက္ေရာက္ေနမွ ကိုယ့္ရဲ႕အခ်က္အလက္ေတြ ထုတ္ျပဖို႕ စသျဖင့္ စသျဖင့္ လက္ဆင့္ကမ္းသြားၾကတာေတြပါ။

တခါ ကိုယ္ေရးထားတာေတြ ေပ်ာက္သြားမလားဆိုတဲ့ ေၾကာက္စိတ္ကလဲ ဆိုးပါတယ္။ အၾကမ္းေရးထားတာေတြကို အနည္းဆုံး၃ေနရာေလာက္ ခြဲသိမ္းပါတယ္။ hard copy ကိုလဲ အၿမဲ မိတၱဴကူးထားပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္မိတာ အက်ိဳးရွိပါတယ္။

ပထမႏွစ္မွာ ကိုယ့္ရဲ႕ရုံးခန္းထဲမွာ သကၠတဘာသာသင္တဲ့ ဆရာႀကီးရယ္ ဗီယက္နမ္ကဆရာတေယာက္နဲ႕ တြဲေနရပါတယ္။ တရက္ကိုယ့္ရဲ႕ မွတ္စုေလးေတြကို ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ထဲမွာထည့္ စားပြဲေဘးမွာ ခ်ထားမိပါတယ္။ ကံဆိုးေတာ့ စားပြဲက အမွႈိက္ပုံးေဘးမွာ ျဖစ္ေနပါတယ္။

အဲဒီေန႕မွာမွ သကၠတဆရာႀကီးက သူ႕စာအုပ္အေဟာင္းေတြကို လႊင့္ပစ္တယ္။ ဒီေတာ့အမွႈိက္ပုံးနားမွာ အမွႈိက္ျဖစ္မယ့္စာအုပ္ေတြနဲ႕ ျပည့္ေနတယ္။ အမွႈိက္သိမ္းတဲ့လူက စာအုပ္ေတြေရာ ကိုယ့္မွတ္စုေတြေရာ သယ္သြားပါေလေရာ။

သိသိခ်င္း ေက်ာင္းကအမွႈိက္ပုံးအႀကီးႀကီးထဲ သြားရွာပါေသးတယ္။ မေတြ႕ပါဘူး။ ကံေကာင္းတာက အားလုံးကို မိတၱဴကူးထားလိုက္မိေပလို႕ပဲ။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းေတာ့ မေပါ့ေတာ့ဘူး။

အခန္းတခုကို အၾကမ္းတခါေရးၿပီးသြားရင္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယုံၾကည္မွႈေလး နည္းနည္းတိုးလာပါတယ္။ တတိယအႀကိမ္ေလာက္ ေခ်ာၿပီးသြားရင္ သူမ်ားကိုေပးဖတ္ရဲတဲ့အဆင့္ေရာက္လာပါၿပီ။ ငါးခါေလာက္ေခ်ာၿပီးသြားရင္ေတာ့ စာတမ္းတခုလုံးျပန္မေခ်ာခင္အထိ ပစ္ထားလိုက္လို႕ရပါၿပီ။

စာတမ္းတခုလုံးၿပီးသြားရင္ အစအဆုံး ၃ခါေလာက္ ျပန္စစ္ရပါေသးတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ေလာက္ရရင္ ထူးဆန္းတာက ကိုယ့္စာကို ကိုယ္ေတာ္ေတာ္ေလးမုန္းေနပါၿပီ။ သိပ္မဖတ္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ အၿပီးတင္လိုက္ဖို႕။ viva ေျဖရဖို႕ပဲ စိတ္ေစာေနတတ္ပါတယ္။

တခါ စာတမ္းတခုလုံးကိုမျမင္ေတာ့ဘဲ အေၾကာင္းအရာတခုခ်င္းစီ ခြဲၿပီးျမင္တတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါက်ရင္ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုခ်င္းစီ အခန္းတစ္ခုခ်င္းစီ အဆက္အစပ္ျပတ္သြားတတ္ပါတယ္။

သစ္ပင္တပင္ခ်င္းစီပဲျမင္ၿပီး သစ္ေတာတခုလုံးကို မျမင္ရတဲ့သေဘာျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုအခါမ်ိဳးက်ရင္ စာတမ္းကို ကိုယ္တိုင္လဲမဖတ္ဘဲ၊ ကိုယ့္ဆရာလဲ မဖတ္ဘဲ၊ တခါမွ မဖတ္ဖူးတဲ့ ကိုယ့္နယ္ပယ္ထဲက ယုံၾကည္ရတဲ့ လူတေယာက္ကို ေပးဖတ္ၾကည့္ဖို႕လိုပါတယ္။

Discussion

6 thoughts on “အစ၏ အဆုံး – ၃

  1. ညီမေရ..အေတြ႕အၾကံဳေလးေတြ ရွဲေပးပါ။ ေက်းဇူး း)

    Posted by K | 09/11/2009, 02:29
  2. အင္း… ေပးဖတ္ခ်င္ရင္ ေျပာေလ…😛

    Posted by ပန္ဒိုရာ | 09/11/2009, 12:57
  3. ဘာအေၾကာင္းအရာလဲ ဆိုတာပါ စိတ္ဝင္စားမိတယ္။🙂

    Posted by Rita | 09/11/2009, 13:11
  4. ေက်းဇူးပဲအမေရ

    Posted by ko hein | 09/11/2009, 15:33
  5. ဒါဆို ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ယုံၾကည္မွဳရွိေနဖို႔၊ ဆက္လုပ္ျဖစ္ဖို႔ တြန္းအား လိုတယ္ဆိုတာ သိပ္သိသာတာေပါ႔။ ကို၀တုတ္ကို ေက်းဇူးအထူး တင္လိုက္ပါ ညီမ။🙂

    Posted by မိုးခ်ိဳသင္း | 09/11/2009, 16:42
  6. There is a software called ‘EndNote’, and there are freeware
    all of those allow you to write notes. But those tools are good
    for papers only, for texts, I think journals and notes are tried
    and true tools.

    Posted by Aung | 24/10/2010, 06:43

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog Stats

  • 89,680 hits
%d bloggers like this: