//
you're reading...
Burma, History

JBRS

က်ဳပ္ကုိကိုင္တဲ့လူတိုင္း ႏွာေခါင္းရွႈံ႕ၾကတယ္။ ပိုးသတ္ေဆးနံ႕လိုလိုဘာလိုလို ဓာတုေဆးနံ႕တခုရတယ္တဲ့။ က်ဳပ္ကို ႏွာေခါင္းနဲ႕ခပ္ေဝးေဝးမွာကိုင္ၿပီးဖတ္ၾကတယ္။
စာဖတ္တဲ့လူေတြက ခပ္ႀကီးက်ယ္က်ယ္ရယ္။ ေအးေလ ႀကီးက်ယ္ႏိုင္မေပါ့။ သားေရအုပ္ထားတဲ့ စားပြဲနဲ႕ သားေရကုလားထိုင္နဲ႕။ ကိုယ္ပိုင္မီးအိမ္နဲ႕။ အပူလႊတ္ထားတဲ့ စာၾကည့္တိုက္မွာ စတိုင္က်က်ထိုင္ဖတ္ႏိုင္တဲ့လူေတြကိုး။
စာၾကည့္တိုက္ေအာက္ဆုံးခန္းက စာၾကည့္တိုက္ဝန္ထမ္းေတြ ထုတ္ေပးလာတဲ့ က်ဳပ္ကိုတရုိတေသေတာ့ ကိုင္ၾကပါတယ္။ မကိုင္လို႕ေကာ ရမလား။ က်ဳပ္တို႕ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြက ရွားပါးပစၥည္း ျဖစ္သြားၿပီေလ။ ၁၉၇၇ကစၿပီး
က်ဳပ္တို႕ကို ေမြးဖြားေပးခဲ့တဲ့အေမ သားေၾကာျဖတ္ခံခဲ့ရတယ္ေလ။ က်ဳပ္တို႕မ်ိဳးဆက္တုံးတာေပါ့ဗ်ာ။
မ်ိဳးဆက္တုံးတာ အေရးမႀကီးပါဘူး။ ေနာက္လာေနာက္သားေတြ အသိဥာဏ္တိုးေအာင္ က်ဳပ္တို႕ဆက္ၿပီး သယ္ပိုးခြင့္မရတာကို က်ဳပ္ကစိတ္မေကာင္းတာ။
က်ဳပ္တို႕ကို ဆရာႀကီးလုစ္တို႕ ဗမာေတြကတျမတ္တႏိုး ဦးႀကီးလို႕ေခၚတဲ့ ဖာနီဗယ္တို႕ ဗမာနဲ႕ပါဠိစာေပဖခင္ႀကီး ဦးေဖေမာင္တင္တို႕ ေဂ်ေအစတီးဝပ္တို႕က ၁၉၁၁မွာ လက္သည္လုပ္ၿပီးေမြးေပးခဲ့တာေလ။ အေမကေတာ့ BRS လို႕ေခၚတဲ့
Burma Research Society ေပါ့ဗ်ာ။ နာမည္ေလးက ဘယ္ေလာက္လွလဲ။
ဗမာျပည္ႀကီးနဲ႕ ကမၻာႀကီးကို ဆက္ေပးခဲ့တဲ့အဖြဲ႕၊ ဗမာျပည္အေၾကာင္းေလ့လာသူေတြ စိတ္ဝင္စားသူေတြကို စုစည္းေပးခဲ့တဲ့အဖြဲ႕၊ ဗမာျပည္ကအေၾကာင္းေတြကို မီးေမာင္းထိုးျပခဲ့တဲ့အဖြဲ႕၊ အထူးသျဖင့္ ဗမာျပည္ထဲမွာ
ဝိဇၨာနဲ႕သိပၸံပညာရပ္ဆိုင္ရာ အေၾကာင္းအရာေတြကို ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ဖို႕နဲ႕ ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ခ်င္စိတ္ရွိေအာင္ အားေပးခဲ့တဲ့ အဖြဲ႕ႀကီးေလ။
က်ဳပ္ကေတာ့ ဒီအဖြဲ႕ႀကီးကို အမွန္တရားေလ့လာလိုက္စားဖို႕ ကိုယ့္ေတြ႕ရွိခ်က္ေတြ ရွာေဖြေလ့လာလို႕ရတဲ့ အမွန္တရားေတြကို ဗမာျပည္သူလူထုနဲ႕ ကမၻာ့အသိုင္းအဝိုင္းကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ခ်ျပဖို႕ ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးခဲ့တဲ့ အဖြဲ႕ႀကီးလို႕ပဲ
ေျပာခ်င္တယ္။
သုေတသနလုပ္တာ၊ တခုခုကို ေလ့လာတာဟာ အမွန္တရားကို ရွာေဖြျခင္းတမ်ိဳးပဲဗ်။ ကိုယ္ေတြ႕တာကို ရဲရဲႀကီးေျပာႏိုင္ေအာင္ ဒီလိုအဖြဲ႕ႀကီးေတြက ေျမေတာင္ေျမွာက္အားေပးခဲ့တာေပါ့။ ဒီအဖြဲ႕ႀကီးက ထုတ္တဲ့ ဂ်ာနယ္ထဲမွာ
ဆရာႀကီးဦးေဖေမာင္တင္တို႕ ဆရာႀကီးသန္းထြန္းတို႕ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးဝင္ေရးခဲ့ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။ အခုေခတ္လူေတြသိေနတဲ့အခ်က္အလက္ေတြ ဥပမာဗ်ာ-ဗမာအစ ေက်ာက္ဆည္လြင္ျပင္ကတို႕ဘာတို႕ဆိုတာေတြကို ဒီဂ်ာနယ္ထဲမွာ
ေဖာ္ျပခဲ့တာေပါ့ဗ်ာ။
သမိုင္းနဲ႕ဗမာစာေပအေၾကာင္းတင္လား။ မီးေတာင္အေၾကာင္း၊ ဆပ္ျပာအေၾကာင္းေတြလဲ ပါေသးသဗ်။ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို စုံပါသေကာ။ ဒီဂ်ာနယ္ႀကီးေပ်ာက္သြားတာဟာ ဗမာလူထုရဲ႕ အသိဥာဏ္ လငပုပ္ဖမ္းသြားတာပဲဗ်။
က်ဳပ္ေပ်ာက္သြားတာဟာ လူထုရဲ႕ ဥာဏ္ပညာတိုးတက္ဖို႕လွႈပ္ရွားမွႈေတြ ႀကိဳးစားအားထုတ္မွႈေတြ ေမွာင္တိုက္သြင္းခံရတာရဲ႕ အစပဲဗ်။
ဘယ့္ႏွယ္ဗ်ာ။ အမွန္တရားကိုရွာေဖြေဖာ္ထုတ္သူကို မခ်ီးျမွင့္မေျမွာက္စားရုံတင္မက အမွန္တရားရွာေဖြသူကို အႏၱရာယ္ရွိတဲ့လူလိုလိုဘာလိုလို သတ္မွတ္ထားတဲ့ေနရာမွာ က်ဳပ္တို႕မ်ိဳးဆက္ေတြလဲ ဘယ္က်န္ပါ့မလဲဗ်။ က်ဳပ္ေလ
စိတ္မေကာင္းျဖစ္တာက ဗမာျပည္နဲ႕ဗမာျပည္သူျပည္သားေတြ ေကာင္းစားေစခ်င္တဲ့ အထူးသျဖင့္ အသိဥာဏ္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေစခ်င္တဲ့ ဆရာႀကီးဦးေဖေမာင္တင္တို႕တေတြရဲ႕ ဆႏၵေတြ မျပည့္သြားခဲ့တာကိုပဲ။ တေန႕က BRS
ႏွစ္၁၀၀ျပည့္တယ္ဗ်။ ေနာက္ႏွစ္ဆိုရင္ ပထမဆုံးဂ်ာနယ္ထြက္တာ ႏွစ္၁၀၀ျပည့္မယ္ဗ်။ က်ဳပ္တို႕ကိုဖန္တီးခဲ့တဲ့လူေတြ သူတို႕ခ်စ္တဲ့ေျမနဲ႕လူထု အေမွာင္ထဲမွာပဲ ေနေနရေသးတယ္ဆိုတာမ်ားသိရင္ ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႕ ေနေနရတာ
က်ဳပ္စိတ္ဆင္းရဲသဗ်ာ။

Discussion

One thought on “JBRS

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog Stats

  • 89,680 hits
%d bloggers like this: